Usuwanie kamienia nazębnego Aparaty lingwalne Leczenie próchnicy Periodontologia Piaskowanie zębów

Kość

Oceń przydatność:

     

KOŚĆ wysoce wyspecjalizowana tkanka łączna, tworząca wraz tkanką chrzestną szkielet. Podstawowe funkcje szkieletu to: funkcja mechaniczna podporowa i miejsce dla przyczepów mięśni; ochronna osłaniająca ważne dla życia narządy i szpik kostny, metaboliczna rezerwuar jonów, szczególnie wapnia i fosforanów. Makroskopowo kość można podzielić na część zewnętrzną zwaną korową lub zbitą i część wewnętrzną zwaną kością gąbczastą lub beleczkową. Część korowa stanowi około 70% masy szkieletu. W większości zbudowana jest z osteonów (zwane też systemami Haversa), które stanowią podstawową jednostkę budulcową kości. Osteony mają kształt walca o długości do 2 mm i średnicy 200 /Jm. (niezależnie od gatunku zwierząt średnica osteonu jest zawsze podobnej wielkości). Przez środek każdego osteonu przebiega naczynie odżywcze, a kanał naczynia otaczają koncentrycznie układające się blaszki kostne, pomiędzy którymi znajdują się osteocyty. Kość korowa stanowi zewnętrzną warstwę kości długich, która decyduje o wytrzymałości mechanicznej. Kość gąbczasta również zbudowana jest z jednostek budulcowych, które tworzą blaszki kostne i zwane są jednostkami strukturalnymi kości - BSU (Bone Structural Unit). Ten rodzaj kości występuje zwłaszcza w trzonach kręgów. Kość gąbczasta stanowi 20% całkowitej masy kości, ale ma trzykrotnie większą od kości korowej powierzchnię - sięgającą ok. 10m2. Przemiana tkanki kostnej w kości beleczkowej jest szybsza niż w kości korowej. Jest to jeden z powodów wcześniejszej i bardziej intensywnej utraty masy kostnej w tych miejscach szkieletu, gdzie przewaga K. gąbczastej nad korową jest duża. W szkielecie znajduje się 99% wapnia całego organizmu. Jest on magazynem tego jonu. Zaburzenia wchłaniania wapnia lub zwiększone jego wydalanie przez nerki prowadzą do utraty masy kostnej. Dzienne zapotrzebowanie dorosłego człowieka na wapń to ok. 1 g/dobę, w okresie dziecięcym ok. 1,2g, w wieku podeszłym, ciąży, czy laktacji 1,5g. Większość populacji ma przewlekły niedobór wapnia. W świecie zwierzęcym człowieka charakteryzuje najniższe spożycie wapnia na kilogram masy ciała. Może to tłumaczyć utratę masy kostnej zachodzącą u ludzi w drugiej połowie życia. Kościec (szkielet) stanowi podporę całego organizmu. U człowieka występuje kościec osiowy i kościec kończyn. W skład kośćca osiowego wchodzą: kości czaszki, kręgosłup i kości klatki piersiowej. Do kośćca kończyn zalicza się: kości kończyny górnej wraz z obręczą barkową i kości kończyny dolnej razem z kośćmi tworzącymi miednicę kostną. Układy kostny i mięśniowy tworzą wspólnie układ narządu ruchu. Wspólny ciężar tego układu stanowi 50-70 % ogólnego ciężaru ciała. Kości połączone są ze sobą za po-mocą stawów, chrząstkozrostów i więzozrostów. W wyniku skostnienia chrząstkozrostu lub więzozrostu powstaje tzw. kościozrost dwie kości łączą się ze sobą np. kostnienie szwów czaszkowych i chrząstek nasadowych w kościach długich. Każda kość długa składa się z trzonu, nasady bliższej i dalszej, nasada kości (epiphysis) znajduje się między chrząstką nasadową, a chrząstką stawową i stanowi zakończenie kości długiej, wewnątrz trzonu kości długiej znajduje się jama szpikowa wypełniona szpikiem kostnym odpowiedzialnym za produkcję krwinek. Złamania nasad kości (bliższej lub dalszej) z reguły zrastają się dobrze z uwagi na dobre unaczynienie tego fragmentu kości, niewłaściwie nastawione, zrośnięte w wadliwym ustawieniu powodują często szybkie zmiany zwyrodnieniowe przyległych stawów. W wieku dziecięcym, przed zakończeniem mineralizacji kości, złamania przynasadowe mogą powodować zaburzenia wzrostu kości na długość. Przynasadę kości tworzy rozszerzająca się część końcowa trzonu kości długiej, w trakcie wzrastania organizmu zawiera chrzestną płytkę wzrostową, w której odbywa się wydłużanie kości, zbudowana jest z kości gąbczastej. Anatomicznie wyróżnia się kości: długie, krótkie, płaskie, różnokształtne, pneumatyczne, trzeszczki. Są to m.in. kości kończyny górnej: kość ramienna, K. promieniowa, K. łokciowa, kości śródręcza i palców, kości kończyny dolnej: udowa, piszczelowa, strzałkowa, śródstopia i palców stopy. Kości krótkie - kości nadgarstka i stepu. Kości płaski łopatka, mostek, kości sklepienia czaszki. Kości różnokształtne kości twarzy i kręgi. Kości pneumatyczne kość czołowa, szczękowa, sitowa, klinowa. Rzepka i kilka innych mniejszych kości zaliczane są do tzw. trzeszczek. Kości połączone są ze sobą za pomocą stawów, chrząstkozrostów i więzozrostów. W wyniku skostnienia chrząstko-zrostu lub więzozrostu powstaje tzw. kościozrost-dwie kości łączą się ze sobą np. kostnienie szwów czaszkowych i chrząstek nasadowych w kościach długich. Układ kostny jest miejscem występowania szeregu schorzeń: wrodzonych lub nabytych. Do klasycznych metabolicznych chorób kości zalicza się: osteoporozę, osteomalację, chorobę Pageta, choroby przytarczyc i nowotwory kości. Zobacz również, zioła KOŚĆ:Cebula ZwyczajnaDziewanna WielkokwiatowaEleuterokok KolczastyJałowiec PospolityJarząb PospolityKalina KoralowaKasztanowiec ZwyczajnyKrwawnik PospolityNawrot LekarskiNostrzyk ŻółtyOwies ZwyczajnyPerz WłaściwyRdest PtasiRuta ZwyczajnaSkrzyp PolnySosna ZwyczajnaWrzos Zwyczajny

Podobne pojęcia o aparatach na zęby na literę K